سپر ماشین قدمتی بیش از یک قرن دارد. در سال 1901 میلادی یعنی 16 سال پس از ساختن نخستین خودرو مجهز به موتور درون سوز، مهندس و طراح خودرویی به نام فردریک سیمز برای حفاظت از قسمت جلوی اتومبیل خود اولین سپر خودرو در دنیا را طراحی کرد.
البتّه طراحی این سپر چندان سخت هم نبود چرا که نخستین سپر دنیا در واقع یک تکه آهن بود که در اثر برخورد خودروی فردریک به موانع به جلوی اتومبیل او چسبیده بود. به هر حال او متوجه شد که وجود همین تکه آهن مانع از آسیب زیاد به اتومبیلش شده و تصمیم گرفت تا برای اولین بار یک صفحه آهنی را در جلوی ماشین خود نصب کند.
سپر یکی از جمله لوازم یدکی خودرو است که اگر تصادف نکنید معمولا طول عمری به اندازه بدنه خودروی شما خواهد داشت. نخستین سپر خودروها از جنس آهن و سرب ساخته می‌شدند.
حفاظت از بدنه خودرو تنها فایده این نوع سپرها محسوب می‌شد چراکه سپرهای فلزی مراحل ساخت سخت تر، طول عمر کمتر (به دلیل زنگ زدگی) و وزن زیادتری داشتند و فشار زیادی به جلوبندی خودروها وارد می‌کردند.
افزون بر موارد فوق، سپرهای فلزی در هنگام تصادف نیز آسیب‌های زیادی به عابران پیاده و سایر خودروها وارد می‌کردند و در بی شمار موارد عامل اصلی مرگ و میر عابرین پیاده بودند.
از این رو، رفته رفته سپرهای پلاستیک فلز و پس از آن سپرهای تمام پلاستیک جایگزین مدل‌های پیشین شدند. البته سپرهای پلاستیکی هم خالی از ایراد نبودند. این سپرها برخلاف سپرهای فلزی بیش از اندازه انعطاف پذیر بودند و در برابر ضربات آسیب شدیدی می‌دیدند. بنابراین این سپرها هم نمی تواستند حفاظت چندانی از خودرو داشته باشند.
مشکلات متعدد سپر ماشین از یک سو و توجه به مسئله زیبایی خودرو از سوی دیگر موجب شد تا پای تکنولوژی و علوم جدید به طراحی سپر باز شود. امروزه سپر خودروها باید به لحاظ اصول آیرودینامیک از استانداردهای لازم برخوردار باشند.
